Corner PP09: Khashayar Noor | خشایار نور | پادکست بایوکست و لوموس | ضبط شده در بهمن ۱۴۰۴
درباره این اپیزود
آقای «خشایار نور»، پادکستر، تولیدکنندهی پادکست «بایوکست» و یکی از سازندگان پادکست «لوموس»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛
خشایار نور همزمان دو جور کار کردن را تجربه میکند. در بایوکست تنها مینشیند و زندگی یک آدم را از اول تا آخر روایت میکند، و در لوموس با جمعی از دوستانش دور یک میز مینشیند و فصل به فصل دنیای هری پاتر را باز میکند. یکی تمرین تنهایی و تحقیق است و آن یکی تمرین گفتوگو و لذت جمعی.
مسیرش از جایی شروع شد که هیچکس آن را مسیر حساب نمیکرد. از نوجوانی درگیر هری پاتر شد، انگلیسی را با مقایسه کردن خبرهای ماگلنت و لیکی کالدرون یاد گرفت، اولین دوستهای غیرایرانیاش را در فرومها پیدا کرد و همانجا هم برای اولین بار کلمهی پادکست را شنید، با پاترکست و ماگلکست. جواب خانه و مدرسه به همهی اینها یک جمله بود: این نان و آب برایت نمیشود. جملهای که خودش امروز اینطور جوابش را میدهد: از آن مهندسی صنایعی که گرفتم کمتر پول درآوردم تا از هری پاتر.
آرزوی برنامهسازی را از بچگی داشت و ده پانزده سال کنار گذاشته بودش، چون رسیدن به آن جایگاه از یک راه بیشتر نمیگذشت. تا اپیزود «برادران منندز» چنلبی که تکانش داد. بعد از آن یک نوت در گوشیاش ساخت با ده پانزده موضوع که هنوز هم روی گوشیاش هست.
اولین تجربهاش «پشت هجده» بود در جام جهانی ۲۰۱۸، منتشرشده در یک ربات تلگرامی، که نه بازخوردی گرفت و نه خودش را راضی کرد. بعد بایوکست آمد با این منطق ساده که آدمهای مشهور هر کدام یک جامعهی هواداری دارند، و اولین بار که اپلیکیشن پادکست را باز کرد و کلمهی هری پاتر را سرچ کرد، لوموس از دل همان سرچ بیرون آمد.
بخش کمگفتهشدهی داستان اما اقتصاد پروژههای فندوم یا هواداری است. خشایار و دوستانش تقریباً همهی راهها را امتحان کردهاند، از مرچندایز تا رویداد، و چیزی که بیشتر از همه جواب داده اکرانهای جمعی بوده؛ فیلمهایی که خیلیها قبلاً دیده بودند ولی برای دیدن دوبارهشان روی پرده و کنار هم آمدند، آنقدر که مجبور شدند اکرانهای چندباره بگذارند و باز سالن بزرگتر پیدا نکردند.
حرف خشایار این است که این فضا در زبان فارسی تقریباً خالی مانده و تعجب میکند چرا کسی سراغش نمیرود.
و بخش دیگر گفتوگو جایی است که او و حسین سر یک موضوع به توافق نمیرسند. خشایار ادمین گروهی چهارصد پانصد نفره از پادکسترهاست و هر بار که بحث تشکیلات و صنف و چهارچوب مطرح شده، مخالفت دیده است. نگرانیاش را هم پنهان نمیکند: هر نهادی، چه از بالا و چه از دل خودمان، ممکن است برای تازهواردها ورود را سخت کند، و خودش کسی است که اگر آن روزها ورود سخت بود شاید اصلاً وارد نمیشد.
حسین از آن طرف میگوید بدون کار جمعی، پادکست فارسی تکصداهای ضعیف باقی میماند. جایی که هر دو به آن میرسند تجربهی کستباکس است؛ تصمیمی جمعی که روزی برد برد بود و امروز ضررش را همه میبینند.
در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پروندهی ویژهی «پادکست فارسی» است، همراه خشایار نور باشید تا از مخاطب بودن تا تولیدکننده شدن، از اقتصاد محتوای هواداری، از مانیتایز کردن فندوم، از اینکه چرا پادکست فارسی هنوز صنعت نشده و از آیندهای که او به جای رشد بیشتر، تأثیرگذاری بیشتر را از آن میخواهد گفتوگو کنیم.
و جواب دو سؤال همیشگی کوزی کرنر را هم از او بشنوید؛ از کسی که اولین اپیزودش را با ترس و اشک ضبط کرد و امروز میگوید کوزی کرنرش پشت میکروفون است.
این شما و این گفتوگوی جذاب «خشایار نور» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.
امیدواریم لذت ببرید و خلاقتر شوید.
از شما دعوت میکنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
